Wat u ook doet aan beveiliging, hoeveel camera’s, scanners of andere beveiligingsmaatregelen u ook neemt, u bent er nooit 100% van verzekerd dat iets ook echt waterdicht is. U bent en blijft afhankelijk van mens, cultuur en organisatie. Zo ook weer in de volgende situatie.
De eigenaar van een tankstation kampt met onverklaarbare kastekorten. Gelukkig heeft hij een duidelijk zichtbare camera bij de kassa hangen, dus de dader is snel gevonden. Denkt hij. Maar helaas, op de videobeelden is goed te zien dat alle kassamedewerkers alles netjes scannen en afrekenen. Echter de kastekorten blijven. De ondernemer begrijpt er niets van en schakelt ons in. Ook wij zien op het eerste oog geen vreemde handelingen, dus gaan we dieper graven. We hangen een tweede camera onzichtbaar op en spitten de prullenbak door. Deze blijkt vol te liggen met identieke bonnetjes. Dat is merkwaardig. Totdat uit de videobeelden van de tweede camera duidelijk blijkt dat één van de medewerkers af en toe slechts doet alsof ze alles scant. Door haar vinger voor de scan te houden, wordt er niet echt gescand, al lijkt het daar wel op. Vervolgens drukt ze op ‘kopie bon’ en komt de bon van de vorige transactie er uit. De klant rekent af en het geld gaat in de kassalade. Het ‘overtollige’ geld wordt later, bij het opmaken van de kassa, weggenomen. Dit gebeurt uiteraard buiten het beeld van de vaste camera. Door deze actie een aantal keren per dag uit te voeren weet de caissière op deze manier een aardig bedrag bij elkaar te sprokkelen. U begrijpt dat de dame in kwestie de laan is uitgestuurd. Moraal van het verhaal? Ook al lijkt uw bedrijf veilig, schijn bedriegt.