Slijterijmeisje zoekt tv-carrière

Het Meisje van de Slijterij is boos. Heel boos. Ze probeert als detailhandelaar het hoofd boven water te houden in het Zeeuwse Breskens (gemeente Sluis). Maar nu zit er even de klad in. Want de gemeente heeft Petra de Boevere een loer gedraaid door toestemming te geven voor de bouw van een slijterij in de supermarkt buiten het dorp. De Boevere vreest voor haar klandizie. ‘Ik vind een beetje concurrentie niet erg. Met de Plus, hier in het centrum, bijvoorbeeld. Maar dit is gewoon oneerlijk.’

Petra de Boevere geniet landelijke bekendheid met haar weblog, dat ze sinds 2003 gebruikt als middel om klanten naar haar winkel te lokken. Voor velen is Het Meisje van de Slijterij een voorbeeld hoe internet voor mkb'ers van grote betekenis kan zijn.

Een jaar geleden vertelde De Boevere nog vol trots aan bizz hoe klanten 200 kilometer reden om een flesje wijn te komen kopen. 'De slijterij van de toekomst' noemt ze haar zaak te Breskens. ‘Ik ben een optimistisch mens,’ verzekert ze ons. Maar we treffen haar op een slecht moment. ‘Ik zeg altijd: een winkelier die zich inzet en goed specialiseert, met passie voor zijn vak, heeft genoeg kansen. Maar op het moment zie ik het ook even niet meer.’

Wat is er gebeurd?

In het kort komt het hier op neer. De gemeente Sluis doet er al jaren alles aan om de dorpskern van Breskens aantrekkelijk te maken. Geen winkels buiten het centrum, grondig opknapwerk, dat soort zaken. ‘Miljoenen zijn erin gepompt,’ aldus De Boevere. Zo komt bijvoorbeeld de nieuwe Plusmarkt ook in het centrum, want ook de supermarkten mogen niet buiten de kern.

Behalve de C1000. Die zat namelijk al buiten de dorpskern, en hoe ook werd geprobeerd, die ging niet verhuizen. Dwingen kon niet, dus kreeg C1000 Ingels toestemming om in de toekomst te blijven. En wanneer nodig wat aan zijn winkel te verbouwen, om zijn kwaliteitsnorm op peil te kunnen houden. En daarmee was de ellende geboren.

Want de C1000 begint nu een slijterij. En dat betekent waarschijnlijk dat een groot deel van de klandizie van De Boevere zal verdwijnen. Nu moeten toeristen van nabijgelegen campings en bungalowparken nog het dorp in voor hun pint of flesje wijn. En komen dan bij de Plus of De Boevere terecht. Straks niet meer. De Boevere is laaiend. En teleurgesteld.

Concurrentie

‘Ik vind een beetje concurrentie niet erg. Met de Plus concurreer je op een eerlijke manier, die hebben dezelfde lasten als wij, met hun vestiging in het centrum. Maar zo'n C1000, die hebben veel minder lasten én ze zitten op de doorgaande route. Geen hond gaat straks nog helemaal het dorp in voor een kratje bier.’ In het bestemmingsplan was dan ook bepaald dat er geen nieuwe winkels buiten het centrum mochten komen. Dus ook geen slijterij in de C1000.

Procederen

Het Meisje van de Slijterij is dan ook hard aan het procederen. ‘Als ik nu opgeef heb ik bij voorbaat verloren,’ zegt ze. Ze steekt duizenden euro's in een schorsing, die moet leiden tot een bouwstop. ‘Als het er eenmaal ligt sta ik nog veel zwakker,’ licht ze toe. ‘Ook al weet ik: het is vechten tegen de bierkaai, want als kleintje win je het niet van zo'n grootgrutter, maar ik ben niet van plan me zomaar te laten wegmoffelen,’ voegt ze daar vechtlustig aan toe.

Internet

Maar wacht eens, het ging toch goed met de Breskense slijterij? Door die weblogs? ‘Maar daar kun je niet van leven,’ legt De Boevere uit. ‘Internetverkoop is nog niet lucratief. Dat zit hem in de verpakking en verzending. Het zijn geen t-shirtjes hè, flessen drank moeten goed verpakt worden en dat is vaak te duur. Kijk, een bijzondere malt whiskey, of fles wijn, dat gebeurt al wel, maar het is nog heel kleinschalig. Het is niet meer dan leuk extraatje. Onze kernbusiness is gewoon de in- en uitlopende man, de toeristen van de campings en vakantieparken. Die lopen we nu geheid mis.’

De een zijn dood is de ander zijn brood

‘De overheid doet er van alles aan om het aantal verkooppunten te beperken, meer controle, meer kwaliteit bij de verkoop van alcohol. Maar als puntje bij paaltje komt, op lokaal niveau, word je als kleine ondernemer zo opzij geschoven. En ik probeer echt wel mee te doen. If you can't beat them, join them. Ik zit in een schaduwfractie hier in het lokale bestuur om dichtbij de bron van informatie te blijven. Ik ben vaak beter op de hoogte van wet- en regelgeving dan de politici zelf. Maar dat helpt ook niet, als het grote geld komt kijken, ben je weg.’

Toekomst

Op dit moment ziet De Boevere het somber in. ‘Het vreet energie, al die rechtzaken en advocaten. Het is steeds zo'n strijd. Elke keer als je denkt even in rustig vaarwater te zijn gekomen en lekker bezig te kunnen zijn met ondernemen en nieuwe dingen, komt er weer zoiets voorbij. We slaan ons er wel doorheen hoor, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik al wel aan een sterfconstructie heb zitten denken.’

Winkel

‘Ik wilde altijd een winkel: mensen persoonlijk advies geven, een halfuur over fles whiskey lullen, de klanten gezelligheid bieden. Internet is voor mij slechts een PR-middel. Als ik postorderbedrijf had gewild, had ik dát wel gedaan. Maar ik vrees toch dat veel detailhandelaren weinig anders meer kunnen dan overgaan op een webwinkeltje. Alleen zo kun je supermarkten nog weerstaan.’

Tv

Gelukkig zijn de innovatieve ideeën bij De Boevere nog niet van de lucht. Ze ziet wel iets in een televisie-optreden. ‘Dat heb ik ook altijd gewild. En het lijkt me wel wat, 'de wijnpolitie' of zoiets. Ik zou het wel kunnen hoor, ik heb verstand van zaken.’ Een open sollicitatie dus. Bij dezen.

Update: Het verhaal over Het Meisje van de Slijterij gaat nog verder.