Billen, borsten, neppe liefdesbrieven en voodoopopjes. Reclamemakers in Nederland zijn tegenwoordig niet te beroerd om het vaderlandse publiek te flink te choqueren. Maatschappelijke en vooral christelijke organisaties zijn er niet blij mee. Denk aan de
campagne van Hunkemoller,
het voodoopopje van het tijdschrift Quest,
de brief van Renault, een
nieuwe lijn van kledingmerk Gsus en de
internationale lekkere-billen-verkiezing van onderbroekenmerk Sloggi.
Het lijkt slim om met provocatie en bloot veel aandacht te genereren voor uw producten.
Niet voor niets schreven we al eens een artikel met methodes om meer te verkopen met seks. Seks is per slot van rekening provocatief en hoe meer er over uw product gepraat en geschreven wordt, hoe beter. Maar
Arend Jan Boss (ja, hij heet echt zo) van Adforesult vindt dat het hek van de dam is en
heeft het over PR-Ovocatie.
‘Want wat weerhoudt dan bijvoorbeeld een piepkleine brouwer nog om Allahbier (goeie naam denkt de brouwer, klinkt als Arabier op z’n Chinees) op de markt te brengen? Geheid dat hij internationale media-aandacht krijgt.’
Wat zegt u ervan. Is het slim om met bloot of provocatie aandacht te creëren voor uw producten? Of krijgen we dan een verziekt reclameklimaat waarvan iedereen uiteindelijk de dupe is en zich beledigd voelt?
Reacties