Op de cover van Time Magazine

Advocate Famile Arslan staat deze week op de cover van de Europese editie van Time Magazine. Ze maakt onderdeel uit van de special 'Europe's Muslim Succes Story'. Het verhaal van de advocate is inderdaad succesvol. Een schoolvoorbeeld voor (moslim) ondernemers. ‘Je moet een buffer hebben, je goed voorbereiden en leren commercieel te denken. Idealen zijn goed, maar die betalen de hypotheek niet.’

Bijzonder, op de cover van Time Magazine Europe staan. Daar kom je niet zomaar. Dan móet je een speciaal verhaal hebben. Dat heeft Famile Arslan (35), tegenwoordig eigenaar van het gelijknamige advocatenkantoor in Den Haag. Met een eigen kamer, en een naamplaatje.

Bezemkast

Hoe anders was dat jaren geleden. Famile Arslan kwam, met een hoofddoek op, aan op haar eerste werkdag als juriste. Door de receptioniste werd ze doorverwezen naar de bezemkast. Zij dacht de nieuwe schoonmaker voor zich te hebben, in plaats van die nieuwe juriste. Arslan maakte geschiedenis: ze was de eerste advocaat met een hoofddoek in Nederland. Dat is nu 5 jaar geleden.

Waarom ik?

Ze is de personificatie van een ander geluid over moslims dan Geert Wilders ons graag voorspiegelt. Dat van de ontwikkelde, wereldwijze en hooggeschoolde moslim. Bewust van de eigen identiteit. Een succesvolle ondernemer, ook nog eens.

De auteur van het Time-verhaal ('Breaking Through') Carla Power, kwam bij Arslan op bezoek. De advocate vertelt tegen bizz: ‘Ik vroeg haar, heel direct, “Waarom willen jullie dit. Waarom ik?”’ Power meldde Arslan het vertrekpunt van het artikel. Het negatieve beeld over moslims is eenzijdig, dat kán een stuk realistischer en gebalanceerder. Arslan: ‘Dit is een vorm van erkenning. We hebben goede, maar ook slechte dingen.

Hoofddoekjes

Ze werd in Turkije geboren. Doordat ze op de cover van Time stond, is ze in haar geboorteland ongewild ‘een issue’ geworden. Daar wordt op dit moment fel discussie gevoerd over het hoofddoekjesverbod. Arslan: ‘Ik heb enorm veel mailtjes gehad van mensen uit Turkije. Het lijkt wel alsof de Turken het eerste gehoord hebben dat ik op de cover stond. Zelf wist ik nog van niets.’

Geen rolmodel

De advocaat wil geen rolmodel zijn. ‘Als je dat bent, zetten mensen je op een voetstuk. Als je daar eenmaal op staat, kun je vallen. Dat is het laatste wat ik wil.’

Ok, dan. Geen rolmodel. Maar Arslan merkt heus dat er mensen zijn die zich door haar geïnspireerd voelen. Hoe kan het anders. ‘Mijn ouders zijn allebei analfabeet. Dat je binnen een generatie van nul scholing tot een academische opleiding kunt komen, dat is natuurlijk heel erg mooi.’ Ze drukt zich voorzichtig uit. Waarom, eigenlijk? ‘Dat is mijn Nederlandse bescheidenheid. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!’ 

Ondernemer

Arslan is al zes jaar zelfstandig ondernemer. Ze begon voor zichzelf in de advocatuur, was eerst ambtenaar. Met die ‘zekere’ baan, legde ze de financiële basis voor het ondernemersschap. Het veranderde haar leven. ‘De advocatuur en het zelfstandig ondernemersschap hebben een enorme impact op mijn leven. Je moet creatief, en vooral innovatief zijn. Ik vind het een survival. Ik heb mijzelf ontzettend leren kennen.’

Want, in de advocatuur ben je afhankelijk van je klanten. Arslan: ‘Je moet werven. Ik kan je verzekeren dat ik gegroeid ben daardoor. Veel allochtone of moslimvrouwen hebben daar moeite mee. Ze vragen zich af: kan ik dat wel. Soms moet je gewoon in het diepe gegooid worden om te leren zwemmen.’

Zeker in de schoenen

Arslan zat de eerste zes maanden van haar ondernemersschap zonder inkomen. Geen klanten, nog geen bloeiende praktijk. Ze had een buffer, en het lukte. Nu staat ze zeker in de schoenen: ‘Ik zou nooit anders meer willen.’ Ze merkt dat ze barst van de idealen, maar weet ook dat ze in staat is commercieel te denken. Dat moet ook wel. ‘Ik moet mijn hypotheek betalen. Ik moet werven, overal mijn neus laten zien, op verjaardagen, dan krijg je bekendheid. Mond-tot-mondreclame is leidend voor mij.’

Failliet

De advocate denkt dat de meeste allochtone ondernemers die binnen twee of drie jaar failliet gaan dit te wijten hebben aan een onzorgvuldige voorbereiding. Daar hamert ze dan ook graag op. Want voor haar was een zorgvuldige voorbereiding juist een van de peilers om uiteindelijk succesvol te kunnen worden.

Personeel

Binnenkort is Arslan patronabel. Dat betekent, dat ze advocaaat-stagiairs aan mag nemen, werkgever mag zijn. Dat is ze ook van plan. Ligt het in de lijn der verwachting dat het Marokkaanse of Turkse stagiairs worden? Nee, hoor. ‘Misschien neem ik wel een Chinees, of iemand uit Oost Europa. Daar is veel vraag naar. Dat is misschien commercieel gedacht, maar zo gaat dat bij mij.'