Het is onderzocht en nu weten we het: een team werkt het beste als je eerst het doel vastlegt en daar een team bij zoekt. Dat klinkt te eenvoudig om waar te zijn, maar kijk eens naar uw eigen praktijk: je zoekt haast automatisch eerst het groepje mensen bij elkaar voordat je ze aan het werk zet. Fout! Het moet andersom. De Engelse professor Lynda Gratton van de
London Business School bekeek 150 bedrijven en hun management- en projectteams en zij komt dus tot de conclusie dat er niet eerst een ‘teamspirit’ hoeft te zijn voordat er begonnen kan worden. Mensen zijn volgens de Britse van nature al bereid om samen te werken en dat maakt welkomsborrels of heisessies om elkaar te leren kennen overbodig. De professor waarschuwt zelfs voor dit soort voorspel: het geeft de teamleden namelijk vooraf de kans in te schatten met wie ze
niet samen willen werken of zorgen bij voorbaat al voor een competitieve spanning die de groep geen goed zal doen.
Snuffelen Je moet als werkgever of manager het doel helder formuleren (bijvoorbeeld minder kosten of meer omzet) en gooi het in de groep. Geef mensen de tijd en de kans om zich in het project te verdiepen en zich aan te melden. Op die manier ontstaat er min of meer vanzelf het ideale team, zo stelt Gratton. Bij marktleiders als Google of Nokia mogen de medewerkers een deel van hun werktijd aan dit soort zaken besteden. Ze snuffelen aan elkaar, schaven hier en daar iets aan de opzet, wisselen kennis uit en schrijven zich dan in voor een project. Gratton betoogt dat op deze manier teams ontstaan waarin vooral creativiteit tot volle bloei kan komen.
Botsen Stel nooit een team samen dat uit louter technici of verkopers bestaat, zo zei zij onlangs op de BBC Radio, want daar zullen culturen en denkwijzen nooit botsen. En juist uit die botsingen komen frisse, nieuwe ideeën voort. Daarom is het ook van het grootste belang om een team het liefst uit mannen én vrouwen te laten bestaan. Als het team eenmaal is samengesteld, dan is er nog de kwestie van beloning. Als het project slaagt, dan zal de groep moeten worden beloond en niet één of twee sterspelers.
Geen sterspelersVoor sterspelers is überhaupt geen plaats in de ideale teams die zij onderzocht. Een team dat in haar onderzoek bijzonder hoog scoort is het roeiteam van de
universiteit van Cambridge, dat jaarlijks tegen hun tegenstrevers uit Oxford strijdt. Volgens Gratton beseffen roeiteams dat hun prestaties niet van de beste, maar juist van de zwakste roeier afhankelijk zijn. Daarom wordt er tijdens de trainingen erg veel tijd besteed aan het selectieproces om tot de ideale team van acht roeiers te komen. Daarbij spelen niet alleen spierkracht, maar ook individuele sociale vaardigheden, die de prestaties van het totale team verbeteren, een grote rol.
Wat vindt u? Kunt u het zich veroorloven om een projectteam op deze manier samen te stellen en zo veel tijd en aandacht aan deze aspecten te besteden? Of is het bij u: “Niet lullen, maar poetsen”?
Reageer op dit bericht