Donkere bio-wolken

Langzaam, maar zeker worden de donkere wolken zichtbaar boven het sprookje van biobrandstoffen. Het telen van de gewassen om bijmengsel van te maken, is helemaal niet zo milieuvriendelijk én aanmerkelijk meer auto’s kunnen er beter niet op rijden. Wordt dit een grap of is het om te huilen?

We geven allemaal om het milieu en dus mengen we geteelde gewassen (methanol) of gassen met bestaande brandstoffen als diesel, benzine of gas. Niks mis mee, zolang we geen betere alternatieven hebben om onze individuele reiswensen te vervullen.
Terwijl Rotterdam probeert wereldoverslaghaven voor deze biobrandstoffen te worden (premier Balkenende wilde daar vorige week nog een goede deal over maken met biopower producent Brazilië), wordt echter duidelijk dat biobrandstoffen niet zo schoon zijn als we willen geloven. Het lijkt inderdaad niet verstandig als boeren massaal overstappen op de monoteelt van suikerbieten en koolzaad of tropische wouden kappen om landbouwgrond vrij te maken. Dat heeft op de korte termijn gevolgen voor de prijzen en op langere termijn is het slecht voor de aarde. Maar dit is natuurlijk al tientallen jaren, misschien wel eeuwen bekend. 

Buikpijn
Van vaderlandse politici die nu opeens roepen dat ‘graan in de maag en niet in de motor’ thuishoort, krijgen wij persoonlijk dan ook wat buikpijn. Zouden de prijsstijgingen van voedingsmiddelen misschien ook iets te maken kunnen hebben met de stijging van de welvaart in India of China? Net zoals die groei wereldwijd de prijzen van grondstoffen als staal en beton beïnvloedt? Het lijkt niet onlogisch dat een staalarbeider daar ook graag eens wat vaker zijn tanden in een sappig karbonaadje wil zetten. 

Ramp
Dichter bij huis gaat het echter ook niet goed. Rotterdam wil dan biohaven worden, maar de tankstations voor gemengde brandstoffen zijn in ons land op de vingers van twee handen te tellen. Onlangs verzuchtte nog een importeur van een Zweeds automerk dat hij persoonlijk het rijden op biobrandstof (dat hij en zijn mede directieleden heel netjes doen) ‘een ramp’ vond, omdat hij in Nederland nergens fatsoenlijk kan tanken. 

Motorschade
In Duitsland zijn ze aanzienlijk verder en daar wilden ze zelfs de tweede fase in gaan: van 5 naar 10 procent bijmenging. Op het moment dat de SPD-minister Sigmar Gabriel hier eens lekker mee wilde scoren, meldde de Duitse auto-industrie fijntjes dat zij er weliswaar helemaal klaar voor zijn, maar de geïmporteerde auto’s nog lang niet. Vooral de wat oudere automotoren zouden door de schralere brandstof beschadigd kunnen raken. 

Politieke schade
Gabriel wist dit, maar rekende op zo’n 200.000 potentiële probleemgevallen. Maar het zijn er geen 200.000, maar liefst 3,3 miljoen, liet de auto-industrie weten en tegen zo veel mogelijke schadeclaims of een veroordeling door de EU wegens concurrentievervalsing kon de SPD’er niet op en hij moest zijn plan voor verhoging van de bijmenging met rode kaken intrekken. Gabriel verwijt de auto-industrie dat hij door hen is gepiepeld, maar kan dit niet bewijzen. Wordt vervolgd.