Zakeninstinct laat Marcel Boekhoorn in de steek

Ongelooflijk, dat is toch een scenario dat je alleen nog maar in de Donald Duck tegenkomt! De Van Brienenoordbrug schijnt trouwens ook te koop te staan ;-)

het overkomt je wij dachten ook ik trap er niet in maar door zo n geintje zijn wij opgelicht en meteen failliet verklaard dus het overkomt je wij zijn onze zaak kwijt en leven nu van de bijstand ruim 300.000,00 schuld en 5 kindertjes het is hier in nederland allemaal mogenlijk

eh, onroerend goed koop je toch met tussenkomst van een notaris.... Die heeft de plicht na te gaan of alles klopt. Een hotel is toch geen bankstel?
Of heeft de voordelige prijs zand in de ogen gestrooid? Hebberigheid in plaats van gezond verstand?

@ Kitty. Het ging om de aanbetaling. Daar hoeft natuurlijk geen notaris bij.

De Eiffeltoren verkopen: een idee dat te grotesk is om waar te kunnen zijn, tenzij men een koper vindt die rijk... en goedgelovig genoeg is. En er is ooit efectief zo iemand geweest.
In 1925 had Victor Lustig, professionele pokerspeler en oplichter, de Verenigde Staten verlaten om naar Frankrijk af te zakken. Het waren de "dolle jaren" en het leven was duur. Daarom moest Victor Lustig wel op zoek naar een middel om snel geld te verdienen. Een artikel in een grote Parijse krant trok zijn aandacht. De stad Parijs moet werken aan de Eiffeltoren laten uitvoeren en over het dure prijskaartje dat daaraan vasthangt wordt alom gedebatteerd. Eén journalist stelt in het artikel zelfs openlijk de vraag of het niet beter zou zijn om de Eiffeltoren te verkopen. Na een bezoek aan het monument nodigt hij de vijf grootste ijzerhandelaars van Frankrijk uit en legt hen uit - in volle vertrouwelijkheid - dat de President van de Republiek, Gaston Doumergue, en de Voorzitter van de Raad (de eerste minister) hebben beslist om het monument te verkopen en hem hebben aangesteld als zaakwaarnemer. Het is uiteraard een unieke gelegenheid: 7.000 ton ijzer te koop. Om de handelaars te overtuigen, schrikt Victor Lustig er niet voor terug om het monument in hun gezelschap te gaan bezoeken en hen met bluf langs de lange rij wachtenden aan de kassa mee te tronen en op vertoon van een (vervalst) officieel kaartje en met de mededeling "Die heren vergezellen mij" voor de verblufte kassierster in het monument binnen te loodsen.

Het is het verhaal en de "greed", de heer Boekhoorn zal niet de laatste zijn. Wel is hij een van de weinigen die het openbaar maakt. In deze zaak zal hij mogelijk niet de enige zijn. Mijn ervaringen leren dat 90% geen enkele openbaarheid geeft aan oplichting. Dit uit schaamte of de beperkte inspanningen van ons opsporingsapparaat.

Ruud

In de afgelopen 25 jaar heb ik geleerd dat wanneer je tegen een deal aanloopt die te mooi lijkt om waar te zijn, je er van uit kunt gaan dat het niet waar is.

Voor mij zijn dergelijke deals reden om direct de alarm bellen te laten rinkelen en te zoeken naar het bedrag.

CORRECTIE

bedrag = bedrog

het leven is..geluk of pech..Dhr Boekkhoorn is een speler.met veel geluk,en een speler kan ook pech hebben,maar niet spelen is zeker geen geluk,wat betrefft de andere commentaren,,,naief..
ENNNN Dhr.Boekhoorn speelt met eigen vermogen,en dat is iets wat je niet van velen kunt zeggen..ik hoop dat een gezegde..wie niet kan delen...kan niet vermendigvuldigen...BLIJFT

marcel,
is mij ook gebeurt
meschien kunnen we daar over praten met een goed glas wijn