Lesje in deemoedigheid

Ondernemers roepen wel eens dat niet zij, maar ‘het team’ de sleutel van het succes zijn. De Amerikaan Joe Albanese ondervond dit wel héél erg aan den lijve, toen zijn bedrijf zonder hem beter liep dan ooit tevoren. Een inspirerend lesje in deemoedigheid.

Albanese is oprichter en ceo van Commodore Builders aannemersbedrijf én reservist van de Amerikaanse marine. Zijn managementstijl is nogal militair geïnspireerd en dat heeft zijn voors en zijn tegens. De voordelen zijn dat Albanese van alles op de hoogte is, vaak zelf dingen regelt en enorm oog voor details heeft en daardoor vaak beter werk aflevert dan de concurrentie. Nadeel is dat luisteren ‘niet zijn eerste instinct’ is, zoals hij het zelf zegt in het businessmagazine Inc.

Misbaar maken
Als Albanese als reservist wordt opgeroepen voor dienst in Irak, probeert hij er niet onder uit te komen, maar besluit hij zijn bedrijf zo te organiseren dat hij misbaar wordt. Dus neemt hij twee adjunct-directeuren en een zware financiële man aan die het management team gaan vormen. Albanese denkt dan nog dat hij vanuit Irak dagelijks contact met Commodore kan hebben om de leiding in handen te houden.

Smoelenboek
Het pakt anders uit. Albanese moet in de woestijn alle zeilen bijzetten om te overleven en verliest al snel het contact met de thuisbasis in Massachussets. Daar hebben ze dan al besloten hem niet meer op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen. Dat het goed gaat, kan hij opmaken uit het smoelenboek dat ze hem toesturen, zodat hij de dertien nieuw aangenomen personeelsleden straks makkelijker kan herkennen...

Eigen opvolging
Als Albanese na 9 maanden ‘tour of duty’ terugkeert, heeft zijn bedrijf een groei van 48 procent gemaakt, zijn er nieuwe, grote projecten aangenomen en zijn zijn taken niet alleen over het MT verdeeld, maar zijn ze ook anders ingedeeld. Hij mag de team-vergaderingen niet meer voorzitten omdat de nieuwe stijl het bedrijf beter bevalt en ook de dagelijkse leiding is hem eigenlijk uit handen genomen. Albanese mag zich nog bezig houden met het onderhouden van contacten in de markt, zijn eigen opvolging en het opzetten van een vijf jaren plan.

Ontzag
In plaats van iedereen de straat op te schoppen en zelf de touwtjes weer in handen te nemen, aanvaardt de ondernemer zijn nieuwe rol. “Als we de wekelijkse vergadering hebben, kijkt hij even naar binnen, zwaait en loopt dan door”, zegt een van de directieleden met groot ontzag voor een ondernemer die niet zichzelf, maar zijn bedrijf op de eerste plaats weet te zetten.