Kleine Klassekloon
Waar ik maar niet aan kan wennen, is mensen die op straat in zichzelf lopen te praten. Vaak valt het mee en zijn ze via een ‘oortje’ aan het telefoneren. Een nieuw straatbeeld wordt iemand die in een VW Tiguan met zijn handen omhoog verrukt naar het stuur staart, terwijl de auto zichzelf parkeert.
Dat parkeren is een maffe belevenis: je stopt naast de lege parkeerplek en de auto ‘kijkt’ zelf of hij past. Daarna druk je op een knop, laat vooral het stuur los en geeft wat gas. De auto parkeert zich met behulp van sensoren volledig automatisch in. Het is een trucje dat Lexus al eerder presenteerde, maar nu dus als optie (!) op een midi-SUV is te krijgen. Ik ken mensen voor wie deze gadget een uitkomst is.
Maar natuurlijk veroorzaakt deze nieuwigheid ook weer nieuwe problemen. Want hoe dien je te zitten en te kijken als je zo wordt geparkeerd? Armen over elkaar? Te stram! Brutaal om je heen kijken of iedereen het wel ziet? Nêh, te ordi. Je arm losjes over de stoelleuning naast je? Wil degene die daar zit dat wel? En zo wordt de eenvoudige, hardwerkende man opnieuw geconfronteerd met levensvragen die zijn pet te boven gaan.
Die Tiguan is de kleine kloon van zijn grotere broer Touareg. Ik zie die Touareg persoonlijk wel zitten, maar sommigen vinden hem te stoer, te bruut, te Porsche. De Tiguan slaat wat mij betreft iets te veel door naar de andere kant van het spectrum. Hij heeft een te hoog Kia Sorrento of Hyundai Santa Fé gehalte. Braafjes. Achter het stuur van de Tiguan valt weer eens op dat VW heerlijk ongecompliceerde auto’s maakt. Alles zit op zijn plek, de zit achter het stuur is niet geweldig, maar gewoon goed. En gewoon goed, is goed genoeg, zei mijn oma altijd. Het aantal motoren en aandrijvingen is –zoals gebruikelijk- enorm.
Het uiterlijk maakt de auto wat saai, wat voorspelbaar en zo rijdt hij ook. Het zweeft tussen de wat harde, kortere vering van een Golf en de op meer comfort gerichte Passat. Scherp bochtenwerk doet de Tiguan redelijk, waarbij het opvalt dat de hogere auto weinig overhelt. Wie spannende acties wil, doet er sowieso verstandig aan de iets duurdere terreinversie te bestellen. Die heeft een wat schuiner front en oogt daardoor meteen sportiever. Eenmaal in de blubber doet deze terrein-Tiguan wat je van een 4x4 mag verwachten: ondanks de wegbanden sleept de Volkswagen zich als en ervaren trekpaard door diepe kuilen en over steile hellingen. Daar zullen ze in de Tweede Kerkdwarsstraat nog eens van opkijken!
2008 © copyright Bizz.nl
Privacy Statement | Contact | Disclaimer | Colofon | Adverteren
