Doodzieke werknemer knokt zich terug: hoe gaat u daar mee om?

Doodzieke werknemer knokt zich terug: hoe gaat u daar mee om?

Stel: een van uw medewerkers –met twintig jaar onberispelijke dienstjaren- wordt ernstig ziek. Hij knokt zich terug, gaat weer aan de slag, en bedingt dat hij het iets rustiger aan kan doen. Zou u dan toestaan dat een van uw managers de doorbijter de rug zou toekeren?

Wrang verhaal, in het AD vandaag. Richard van Halen doet daarin zijn relaas. In april 2003 werd bij hem zaadbalkanker geconstateerd. Hij knokte zich terug, en ging uiteindelijk weer aan de slag bij zijn werkgever Brookland Plus Products BV in Zwijndrecht.

Vermoeidheid
Hij had er weer zin in, maar maakte de afspraak dat hij het –wegens aanhoudende vermoeidheidsverschijnselen- in het begin wat rustiger aan kon doen. Zijn baas vond het prima; iedereen was tevreden.

Verdienstelijk
Tot een nieuwe manager werd aangesteld. Die had volgens Van halen lak aan de gemaakte afspraken. ‘We zijn allemaal wel eens moe,’ kaatste de nieuwe manager toen Van Halen aangaf dat hij zich graag verdienstelijk maakte voor het bedrijf, maar niet eerder dan vanaf acht uur -omdat dat simeplweg niet ging.

Ontslagen
Van Halen kreeg steun van zijn oude manager, die er voor zorgde dat de oude afspraken (acht uur beginnen in plaats van zeven uur) zwart op wit werden gezet. Na anderhalve maand vertrok de man die Van halen steunde –en de ex-kankerpatiënt stond alleen. De gemaakte afspraken werden ingetrokken, niet lang daarna werd hij ontslagen.

Rechtbank
Van Halen vecht die beslissing aan in de rechtbank. Tot de rechter zich over de zaak heeft uitgesproken wil zijn voormalige werkgever volgens het AD niet reageren. Dat betekent niet dat u dat niet kunt doen. Want wat vindt u van deze zaak?
 

Vorige: Ondernemers in het geweer tegen vuurpeleton van Gouden GidsVolgende: Overvolle inbox legen na een welverdiende vakantie: een spoedcursus
Abonneer u op de gratis nieuwsbrief van bizz.nlReageren? Lees de huisregels

Reacties

Woedend word ik hiervan. Deze jongen heeft er niet om gevraagd om kanker te krijgen en wil zo graag aan het werk. Vermoeidheid is een veelgehoorde klacht na kanker. Dat moet een werkgever serieus nemen. Ik stel voor om Dirk van den Broek te boycotten totdat voor deze jongen een nieuwe baan gevonden is.

Ik heb zelf (38 jaar) in 2007 kanker gehad. Godzijdank heb ik een betere werkgever getroffen.
@Dees: het bedrijf is niet Dirk van den Broek (zie het artikel).
Ze zijn er helaas talrijk, en er komen er steeds meer bij: managers die over lijken gaan.

Ik kan hier heel boos om worden, zo ga je niet met je personeel om. Hoeveel kennis gaat er zo wel niet verloren? Dat is toch dom!
Dit is schandalig en moet niet mogen, maar vergeet ook niet dat alles bij de werkgever is neergelegd door vakbonden en overheid. Ik ken meer bedrijven die zo handelen. En vergeet niet het misbruik door werknemers. Zelf ben ik altijd behoorlijk sociaaldenkend geweest en eigenlijk nog wel tot een bepaalde grens, maar ik zei laatst ook dat wanneer er iemand in de ziektewet komt en er schijnt geen terugkomst meer mogelijk te zijn dat je nog beter kunt hebben dat deze overlijdt heel grof gezegd. Hier schrik ik van, wie heeft ons zo gemaakt?
De manier waarop tegenwoordig met personeel wordt omgegaan en zeker door managers kan niet door de beugel. Ik heb heel lang bij een werkgever gewerkt, omdat ik het daar altijd naar mijn zin had. Wat vaak uit het oog wordt verloren is de waardering die je moet tonen in de richting van je werknemer. Waardevolle personen zijn het, omdat ze je bedrijf wel zo hebben gemaakt zoals je het op dat moment hebt. Als je dus na een periode van kanker toch weer aan het werk wilt, en dat waardeer ik enorm een dergelijke instelling, dan sta ik volledig achter zo een persoon. Er is altijd werk te doen wat op een lager pitje uitgevoerd kan worden. Managers kijken teveel naar de centen en niet naar de mensen, dat zijn voor hun de poppetjes die ze gebruiken om de centen binnen te halen. Zeg maar een soort stratego. Ik ben echter wel iemand die voor de mensen gaat. Kijk je naar je personeel, dan komen die centen vanzelf wel!

Hier heeft de werkgever, (die aardige baas die het prima vond) een domme fout gemaakt.

Veel beter dan te accepteren dat de medewerker zich gezond meldt, was een arbeidstherapie-traject geweest.
Daarin konden de werkzaamheden die de medewerker wel aan kan dan prima worden ingepast.

De voordelen zijn voor werkgever en medewerker best groot.
Het is een goed vastgelegde procedure met zekerheden voor beide partijen en het voorkomt de omslachtige en dure gang naar de rechter.
Wat ik hier lees wat de nieuwe manager gedaan heeft, dan kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat ik dit weer typisch iets voor een manager vind. Binnenkomen en zijn eigen stempel drukken en lak hebben aan de omgeving. Waarom doen managers dit? Het lijken wel de popie jopies binnen een bedrijf!

Indien dus nu de werknemer is ontslagen, omdat de nieuwe manager zon contract zegt maar ontbindt, dan vind ik dit te belachelijk voor woorden. Hij interesseert zich dus niet voor die man waarvan hij nog helemaal niet weet wat die persoon aan waarde met zich meedraagt in de vorm van kennis.
Dat de werknemer hiermee naar de rechter is gestapt kan ik me wel indenken.
Overigens moet het toch wel kunnen om in plaats van 7 uur om 8 uur te beginnen. Hoe laat komt dit manager binnenhuppelen? 10 uur?

Ik heb wel te doen met de werknemer die zonder pardon naar huis is gestuurd. Ik hoop dat de rechter de straf geeft, dat de helft van het maandsalaris van de manager netto wordt uitbetaald aan de werknemer. Dat zal de manager laten voelen hoeveel die werknemer waard is.
Wat ik hier lees wat de nieuwe manager gedaan heeft, dan kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat ik dit weer typisch iets voor een manager vind. Binnenkomen en zijn eigen stempel drukken en lak hebben aan de omgeving. Waarom doen managers dit? Het lijken wel de popie jopies binnen een bedrijf!

Indien dus nu de werknemer is ontslagen, omdat de nieuwe manager zon contract zegt maar ontbindt, dan vind ik dit te belachelijk voor woorden. Hij interesseert zich dus niet voor die man waarvan hij nog helemaal niet weet wat die persoon aan waarde met zich meedraagt in de vorm van kennis.
Dat de werknemer hiermee naar de rechter is gestapt kan ik me wel indenken.
Overigens moet het toch wel kunnen om in plaats van 7 uur om 8 uur te beginnen. Hoe laat komt dit manager binnenhuppelen? 10 uur?

Ik heb wel te doen met de werknemer die zonder pardon naar huis is gestuurd. Ik hoop dat de rechter de straf geeft, dat de helft van het maandsalaris van de manager netto wordt uitbetaald aan de werknemer. Dat zal de manager laten voelen hoeveel die werknemer waard is.
En wie roept die eikel van een manager ter verantwoording, is tenslotte ook niet meer dan een uitvoerder, met medeweten van de directie?? triest dat dit zomaar kan, we moeten allemaal werken, deze man wil werken, en wat is het resultaat?? zal mij benieuwen wat
de uitspraak is van de rooie rechters kliek, 1 ding staat voor mij als een paal boven water, de manager heeft nog steeds zijn baantje.
Managers zijn geen mensen is misschien wat te boud gesteld, maar in ieder geval hebben ze zoveel mogelijk afscheid genomen van hun menselijkheid. Juist daarom worden ze door werkgevers aangesteld: maak van het bedrijf een efficiënte machine! Blijft hij als werkgever mooi zelf buiten schot: hij kan er niks aan doen...
Het is echter het paard achter de wagen spannen: als de bedrijfsvoering harteloos wordt zal de werknemer zich echt niet verplicht voelen om voor de zaak door het vuur te gaan. Uiteindelijk zijn er dan dus alleen maar verliezers.
Zoals Arvel schrijft: met (warme!!) aandacht voor reïntegratie had deze werkgever er een toegewijde medewerker aan overgehouden. Maar er spelen soms nog andere zaken mee:
Als mantelzorgmakelaar maak ik ook wel mee dat mantelzorgende werknemers al zo overbelast zijn dat ze emotioneel te geladen zijn om hun eigen zaken nog op een constructieve manier te bespreken. Een neutrale onderhandelaar (in mijn geval de mantelzorgmakelaar, maar evengoed een reintegratie-begeleider) bereikt de win-win-situatie door objectief alle mogelijkheden te bekijken.
Helaas moet ik constateren dat de flexibiliteit bij werkgevers nogal eens te wensen over laat...
Deze baas kon toch uiteindelijk makkelijk zijn manager overrulen, toch?
Het is zoals door iedereen eerder beschreven echt een actie van een nieuwe manager om zijn/haar positie binnen de organisatie zeker te stellen.
Wat ik nergens terug zie komen is de laag boven de manager. Ik neem aan dat de oude manager deze afspraak in samenspraak met zijn verantwoordelijke heeft gemaakt.
Waarom steunt deze de medewerker niet in zijn strijd om zijn gerechtigheid.
De directeur had inderdaad de manager kunnen overrulen. Maar ik zal je zeggen dat toen ik weg ging ik ook bij mijn baas merkte dat hij meer de mening van de manager deelde als mij bij het bedrijf te houden. Nu heb ik mijn eigen business. Maar goed de manager had kunnen worden teruggefloten. Die werknemer werkt er al heel lang en de manager komt net kijken.

Een goede manager levert inderdaad geld op. En wie weet was de directeur de werknemer ook wel een klein beetje beu. Waar staat hier dat de directeur gewoon gebruik heeft gemaakt van de actei van de manager om op die manier de werknemer af te laten vloeien op basis van wat regels?

Manager zijn soms gladde palingen. Ze doen van alles wat het zonlicht wel en niet kan verdragen en glippen gewoon overal tussendoor.
In het artikel wordt het verhaal eenzijdig en beknopt weergegeven. Je kunt aan de hand hiervan niet anders dan de werknemer in het gelijk stellen en de manager een enorme asociale idioot vinden.
Echter, ervaring leert dat er ook nog een keerzijde is. Ik ken iemand bij wie ca. 5 jaar geleden een knobbel uit de borst is verwijderd, geen uitzaaingen, preventief enkele malen bestraald. Allemaal heel naar, heel vervelend, maar de persoon in kwestie kan nog steeds op vrijdagmiddag niet werken. Te vermoeiend .... Kijk, dat is ook asociaal.
Doordat zieke werknemers enorm duur zijn, is het m.i. niet meer te vermijden, om terugkeer na ziekte niet 'even onder ons' te regelen, maar daar een officiële procedure voor te (laten) volgen.
Dat is het foute soort dat tegenwoordig ruimschoots gekweekt wordt, ontdaan van inzicht, gevoel en empathisch vermogen. Een werkgever met ruggengraat zou zo'n exemplaar er gelijk uitdonderen...
Ik vind dit erg, wat er met deze werknemer gebeurt is. Deze man, is weer zo goed herstelt, dat hij weer zijn werk kon hervatten, met een aanpassing erin om om 8 uur te beginnen. Zo'n man is harstikke blij dat hij weer in het werkproces kan mee draaien en dan komt er een nieuwe manager aan het roer, en heeft hier geen boodschap aan. Alleen er wordt 1 ding vergeten, deze man wordt emotioneel en geestelijk voor de 2 de keer weer gestraft voor zijn ziekte , waar hij ook niet om gevraagd heeft. Draai de rollen nu eens om. Hoe zou zo'n manager zelf reageren op zoiets, als hij zelf het slachtoffer was? Zo wordt er zo vaak gezegd, comminiceren op de werkvloer, nou is hier totaal geen sprake van. Hopelijk gaat de rechter ook een goede uitspraak doen, ik vind dit onmenselijk. Er wordt toch zo op gehamerd, dat de mensen weer zoveel mogelijk moeten worden gestimuleerd, nu ook in het kader van de poortwachterswet, om hun werk weer zoveel mogelijk op te pakken. En daar moet dan zo'n aanpassing van een uur dan ook absoluut geen probleem zijn.
Nanne, Brookland is het distributiebedrijf van Dirk van den Broek. Brookland kun je niet boycotten, Dirk wel.

Reageer op dit bericht

Naam*
E-mailadres*
Website
Type de code over*
Reactie:*
Plaats reactie Onthoud mij  E-mail mij de reactie(s)

Video's

Nieuwsbrief

Dé dagelijkse nieuwsbrief voor ondernemers met wekelijks terugkerende thema's als innovatie, meer omzet en online zakendoen.

Lead generationMKBNieuws & OpinieZakelijk zoekenBedrijfsvoeringBedrijvenZakelijke productenVacaturesZakenautoBeleggen