Hij kon het niet verkroppen, na dertig jaar trouwe dienst de deur dicht te moeten doen. Toch was dit begin 2008 de keiharde werkelijkheid: André Bosman (55) kreeg de ondankbare taak de deur dicht te trekken nadat Polaroid had besloten dat de fabriek in Enschede niet langer rendabel kon draaien. De verkeerde man op de verkeerde plaats. Want Bosman trok de deur niet dicht. Integendeel.
Koortsachtig wordt in Enschede gewerkt om in de oude polaroidfabriek weer films te kunnen produceren. Een klein team van oud-werknemers heeft samen met een Oostenrijkse polaroid-fanaticus besloten dat de polaroid nog best meekan.
Doorstarten
Investeerders werden gezocht en onder de klinkende naam ‘Impossible’ kochten ze de inboedel van de Polaroid-fabriek op. In 2010 moeten er weer films van de band rollen. Juist op tijd, want dan zijn de voorraden polaroids uitgeput.
Waarom ze niet meteen kunnen doordraaien? Veel van de basisonderdelen van de films werden speciaal door Polaroid gemaakt en zijn nu niet meer voor handen. Bosman en zijn team zijn druk doende die onderdelen voor alternatieven te vervangen. Daarbij is de hulp ingeroepen van twee externe partijen, waaronder het Britse Harman.
Afzetmarkt
Impossible mikt op een nichemarkt, op fotografen die niets hebben met de kille digitale fotografie en zoeken naar de charme van het wapperende polaroidvelletje. Dat daar nog altijd een markt voor is, daarvan zijn ze overtuigd.
Het hele verhaal over Impossible BV staat (helaas) in de papieren Volkskrant.
Reageer op dit bericht